Όταν λήξει όλο αυτό, τίποτα δε θα είναι ίδιο

Όταν λήξει η καραντίνα, τίποτα δε θα είναι ίδιο(pixabay)

Ξέρω πως, ίσως, κανείς δεν έχεις ανάγκη λίγες ακόμα λέξεις για τον κορονοϊό, μα έλα που θέλω κάπου να τα πω. Μέρα καραντίνας, ούτε κι εγώ δεν ξέρω ποια, και νιώθω πως πήρα μαθήματα ζωής. 

 

Έμαθα πως τίποτα δε θα έπρεπε να θεωρώ δεδομένο. 

Έμαθα πως δεν πρέπει να αναβάλλω καμία υποχρέωση γιατί ή τώρα ή ποτέ. 

Έμαθα να εκτιμάω την ελευθερία μου και κάπως νιώθω να έχω μάθει τις αξίες που είχα ξεχασμένες. 

Οικογένεια, πίστη! 

 

Διδάχτηκα να σέβομαι τον χρόνο που σπαταλούσα αδίκως. 

Ένιωσα πόσο σημαντικό είναι να αγκαλιάζεις τους ανθρώπους σου και να τους δείχνεις την αγάπη σου. 

 

Συνειδητοποίησα πως δεν είναι τα φιλιά και οι καθημερινές συναντήσεις η απόδειξη πως αγαπάς τους παππούδες σου αλλά και ο τρόπος σου να τους προστατεύεις. Μένω μακριά σου γιαγιά γιατί σε αγαπώ. Κι όταν τελειώσει όλο αυτό θα 'ρθω να σε πειράξω, να φιλήσω το χεράκι σου όπως κάνω πάντα και να σε αγκαλιάσω με όση δύναμη έχω. Κάνω υπομονή για σένα. 

 

Πήρα το μεγάλο μάθημα της υπομονής και της ανθρωπιάς. Ναι, πάντα σεβόμουν τον συνάνθρωπο μου, μα ποτέ άλλοτε δεν ένιωσα τόσο δυνατά την ανάγκη να τον νοιαστώ, να τον εξυπηρετήσω και να κάνω ό,τι περνά από το χέρι μου για να τον προστατεύσω. 

 

Οι μέρες όσο κυλούν γίνονται πιο δύσκολες. Μένω σπίτι για το καλό όλων. Λένε πως τίποτα πια δε θα είναι ίδιο και μπορώ να σας πω πως για μένα είναι δεδομένο.